به گزارش نقطه تسلیم، روز خبرنگار قرار است روز پاسداشت خبرنگار و ارج نهادن به حرفهای باشد که رسالتش اطلاعرسانی، مطالبهگری و انعکاس صدای مردم است؛ اما در استان قزوین، نحوه برگزاری برنامههای بزرگداشت این روز، بار دیگر این پرسش را پیش روی جامعه رسانهای قرار داده که آیا در چنین مناسبت صنفی، همه رسانهها به یک چشم دیده میشوند؟
آنچه قابل تأمل است، برجسته شدن نام و جایگاه تعدادی از نشریات محلی و خبرگزاریها و در مقابل، کمرنگ بودن نقش برخی روزنامه های سراسری فعال در استان است؛ رسانههایی که سالهاست در قزوین حضور حرفهای دارند، خبرنگار دارند، اخبار استان را پوشش میدهند و مسائل و مطالبات مردم قزوین را در سطح ملی انعکاس میدهند.
واقعیت این است که خبرنگار یک رسانه سراسری، کمتر از خبرنگار یک رسانه محلی برای توسعه و اطلاعرسانی استان تلاش نمیکند. چه بسا یک گزارش یا خبر منتشرشده در یک نشریه سراسری بتواند مسئلهای محلی را به گوش مسئولان ملی برساند و زمینه پیگیری آن را فراهم کند. بنابراین، چگونه میتوان در ارزیابی جامعه رسانهای استان، فعالیت این بخش از رسانهها را نادیده گرفت؟
این موضوع بیش از آنکه بحث شخصی یا مربوط به یک رسانه خاص باشد، یک مطالبه صنفی است. انتظار از خانه مطبوعات استان قزوین و مسئولان برگزارکننده برنامههای روز خبرنگار این است که تعریف جامعی از جامعه رسانهای داشته باشند؛ تعریفی که در آن رسانههای محلی، خبرگزاریها، پایگاههای خبری و نشریات سراسری فعال در استان، همگی جایگاه خود را داشته باشند.
اگر قرار است از خبرنگار تجلیل شود، معیار باید میزان فعالیت، سابقه حرفهای، تولید محتوا، اثرگذاری رسانه و نقش خبرنگار در انعکاس مسائل مردم باشد؛ نه عنوان رسانه و گستره انتشار آن.
روز خبرنگار نباید به فرصتی برای تکرار نامهای همیشگی تبدیل شود. بسیاری از خبرنگاران در استان قزوین سالها بیسروصدا کار کردهاند؛ در جلسات اداری، حوادث، بحرانها، رویدادهای اجتماعی و اقتصادی و در پیگیری مشکلات مردم حضور داشتهاند، اما سهمشان از دیده شدن گاهی کمتر از آن چیزی است که شایسته آن هستند.
از خانه مطبوعات به عنوان نهاد صنفی انتظار میرود در چنین مناسبتهایی بیش از هر زمان دیگری نقش خود را در ایجاد وحدت میان رسانهها ایفا کند. تفاوت میان رسانهها امری طبیعی است، اما تفاوت در نوع رسانه نباید به تفاوت در شأن و جایگاه خبرنگاران منجر شود.
استان قزوین برای پیشرفت رسانهای خود به یک جامعه رسانهای همدل، پویا و برخوردار از عدالت صنفی نیاز دارد. اگر قرار است روز خبرنگار نماد احترام به خبرنگار باشد، نخست باید همه خبرنگاران و رسانههای فعال را به رسمیت شناخت.
روز خبرنگار متعلق به یک گروه، یک رسانه یا چند نام شناختهشده نیست؛ متعلق به همه کسانی است که قلم، دوربین و میکروفن خود را برای آگاهی جامعه به کار گرفتهاند. روز خبرنگار زمانی معنا پیدا میکند که در قزوین، هیچ خبرنگار و هیچ رسانه فعالی احساس نکند در حاشیه جامعه رسانهای قرار گرفته است./
