به گزارش سرویس خارجی نقطه تسلیم، از زمان اجرای آتشبس غزه در ۱۰ اکتبر ۲۰۲۵، اسراییل بار دیگر نشان داده است که مصونیت از مجازاتش بیحد و حصر است.
در کمتر از ۲۰ روز پس از امضای آتشبس، اسراییل ۲۲۶ فلسطینی را به قتل رسانده، ۵۹۴ نفر را زخمی کرده و همچنان به تخریب خانهها به دلخواه خود ادامه میدهد، تا جایی که در همین مدت، اسراییل بیش از ۱۲۵ بار آتش بس را نقض کرده است.
آخرین مورد در ۲۸ اکتبر بود که هواپیماهای جنگی اسراییل شهر غزه و خان یونس را بمباران کردند و ۱۰۹ نفر، از جمله ۴۶ کودک و ۲۰ زن را به قتل رساندند.
رییس جمهور دونالد ترامپ، کشتار کودکان فلسطینی را با این جمله توجیه کرد: «اسراییل باید حمله متقابل انجام دهد»
در یکی از اهداف، کل ساختمانهای مسکونی در مرکز غزه با خاک یکسان شدند و ۱۸ عضو یک خانواده به شهادت رسیدند که شامل کودکان، والدین و پدربزرگ و مادربزرگ بود.
با این حال، جی. دی. ونس، معاون رییس جمهور ایالات متحده، حملات اسراییل را درگیریهای کوچک خواند و اصرار داشت که آتشبس پایدار است.
یک سخنگوی آمریکایی کشتار بیش از ۱۰۰ فلسطینی را محدود و هدفمند خواند و از نظر واشنگتن، آتشبس تا زمانی که قربانیان فلسطینی باشند و مقاومت پاسخ ندهد، پایدار است.
میتوان پرسید، اگر فلسطینیها به طور متناسب واکنش نشان داده باشند، آیا هنوز هم محدود توصیف میشود؟ یا فقط جان یهودیان برای دولتهای آمریکایی مهم است؟
سایر میانجیگران مصر، قطر و ترکیه نیز تفاوت چندانی نداشتند، نخستوزیر قطر تا آنجا پیش رفت که با افتخار اعلام کرد هر دو طرف هنوز به آتشبس متعهد هستند، گویی تظاهر به رعایت آتشبس مهمتر از کشتار ۲۲۶ فلسطینی در سه هفته است، حتی بدتر از آن، ساعاتی پس از اعلام از سرگیری آتشبس، اسراییل بیت لاهیا در شمال غزه را بمباران کرد و حداقل ۲ غیر نظامی دیگر را کشت، اسراییل از آن زمان حملات بسیار بیشتری انجام داده است.
از روز اول، اسراییل تعهدات خود را در مفاد کلیدی توافق نادیده گرفته است، برای مثال، بند هفت مقرر میکرد که کمکهای کامل فورا به نوار غزه مطابق با ۱۹ ژانویه ۲۰۲۵، تقریبا ۶۰۰ کامیون در روز ارسال شود.
طبق گزارش سازمانهای بینالمللی حقوق بشر، در دو هفته اول پس از آتش بس، اسراییل ۹۹ درخواست برای تحویل کمک به غزه را رد کرد، از اول نوامبر، اسراییل به طور متوسط فقط به ۱۴۵ کامیون یا فقط ۲۴ درصد از کمک کامل تحت توافق آتشبس در روز اجازه ورود به نوار غزه را داده است.
علاوه بر این، اسراییل مانع از آن شده است که UNRWA، بزرگترین سازمان امدادی سازمان ملل با گستردهترین سیستم ذخیرهسازی و توزیع در محل، برای ۱.۳ میلیون نفر سرپناه و غذا فراهم کند.
این امر با حکم دیوان بینالمللی دادگستری که به طور خاص به اسراییل دستور داده بود به UNRWA اجازه فعالیت آزادانه بدهد، مغایرت دارد.
نقض توافقات توسط اسراییل یک الگوی آشنا برای او است، در جنوب لبنان، آتشبس از اسراییل خواسته بود که تا ۲۶ ژانویه ۲۰۲۵ از خاک لبنان عقبنشینی کند، ۱۰ ماه بعد، اسراییل هنوز پستهایی را در داخل لبنان اشغال کرده و حملات روزانهای را به اهدافی در سراسر لبنان انجام میدهد.
همانند غزه، به نظر میرسد ایالات متحده و فرانسه که واسطه آن توافق بودند، از نقض آتشبس توسط اسرائیل نگران نیستند، از قضا، همین کشورها به طور قابل پیشبینی در صورت تلافی مقاومت لبنان علیه اسراییل، گریه میکردند.
برای اسراییل، توافقات امری سلیقهای است، هر چه صلاح بداند برمیدارد، در حالی که از انجام تعهدات خود امتناع میکند، تنها چیزی که اسرائیل از توافق آتشبس میخواست، بازگشت اسرای خود بود، پس از حصول این امر، دست اسراییل برای انجام هر کاری که مایل بود در غزه باز شد، بنابراین آتشبس چیزی بیش از یک ظاهرسازی نیست که به اسراییل اجازه میدهد رژیم غذایی گرسنگی را برای بیش از ۲ میلیون نفر مدیریت کند.
با بیاهمیت جلوه دادن نقض آتش بس توسط اسراییل، ایالات متحده و شرکای عرب آن، آنچه را که باید یک تعهد متقابل باشد، به مجوز جنگ یکطرفه تبدیل کردهاند.
وقتی با نقض آتش بس توسط اسراییل مقابله نمیشود، دولت ترامپ و میانجیهای عرب این نقضها را به یک سیاست پذیرفته شده تبدیل میکنند، زیرا استراتژی اسراییل ایجاد یک هنجار جدید” است که در پشت آتشبسها پنهان میشود تا وضع موجود را حفظ کند، اشغال دائمی مناطق امنیتی را تثبیت کند و کشتار فلسطینیها را به یک امر عادی تبدیل کند.
این وضعیت هنجار جدید بوده است که در آن اسراییل بدون هیچ چالشی به طور منظم به سوریه، لبنان و اکنون غزه حمله میکند، در این چارچوب، آتشبسها به تاکتیکهای فریبندهای برای تضمین اشغال و عادیسازی تجاوز تبدیل میشوند.
تا زمانی که واشنگتن و دیکتاتورهای عرب دستنشاندهاش، تخلفات اسراییل را به عنوان درگیری توجیه میکنند، و تا زمانی که جان فلسطینیها در سیستمی که آتشبس در بیانیههای مطبوعاتی وجود دارد و فقط برای فخرفروشی به خودخواهی ترامپ خودشیفته است، و جایی که یک طرف میتواند توافقات را بدون هیچ پیامدی نقض کند، قابل فدا کردن است، آتشبس به جنگ یکطرفه دائمی مشروعیت میبخشد.
بنابراین، صلح ترامپ به عنوان ابزاری معاملهای که اهرم اسرائیل را برای گرسنگی دادن و ارتکاب جنایات گسترده با مصونیت از مجازات بازیابی میکند، در نظر گرفته میشود. (۱)
پانویس:
برنامه نویس، دانشآموخته علوم سیاسی و پژوهشگر تحریمهای اقتصادی
