• امروز : چهارشنبه, ۲۲ بهمن , ۱۴۰۴
  • برابر با : Wednesday - 11 February - 2026
17

دود سیگار در حلق جوانان!

  • کد خبر : 5056
  • 22 شهریور 1404 - 11:07
دود سیگار در حلق جوانان!
دود سیگار دیگر نه نشانه روشنفکری و بلوغ، که روایت تلخ تنهایی و رنج جوانان و نوجوانانی است که در خیابان‌های شهر، غصه‌های بی‌پایان خود را در کام می‌کشند و در هر نخ سیگار، اندوهی سنگین را به دود می‌سپارند.

به گزارش نقطه تسلیم، پیش از این دود کردن هر یک نخ سیگار در میانه جمعی، ژستی روشنفکرانه بود، یعنی بلوغ، یعنی بزرگ شدن، مرد شدن، ریش و سبیل درآوردن، یعنی قاطی باسوادها شدن، حالا اما سیگار کشیدن نه آن ژست و فیگور که بلعیدن دردهای تنهایی و غربت است تا بشود رنج را از میان دودها بیرون کشید و از حلق و حنجره نجاتش داد.

دیگر سیگار به دست گرفتن و در انگشت‌ها جا دادن شمایلی هنرمندانه نیست، به دوش کشیدن غصه‌های بی‌پایانی‌ست که فقط دود سیگار آن را بر زمین می‌گذارد و اندوه را کم فشار می‌کند.

شکلی دردناک از یک تنهایی غریبانه و زجرآور که نمی‌دانی چگونه باید آن را تحمل کنی و با آن کنار بیایی، عیاری عیان از رنج سنگین آدم‌هایی که دردشان را هم روی دوش دارند و هم آن را ناشیانه دود می‌کنند.

هر جای شهر را که نگاه کنی پریشانی پیداست، آشفتگی نمایان است، انگار تمام مردم شهر گریه می کنند، سیاه پوش‌اند، فقط کافی‌ست هر کجا که ایستاده‌ای سر بچرخانی تا رنج سنگین تنهایی را روی دوش مردمان شهر ببینی و این میان اما نوجوانانی کم سن و سال که بسیار کوچک‌اند اما بار بزرگی بر شانه دارند.

بچه هایی که خیلی وقت است نخندیده‌اند، شادی نکرده‌اند، دست و دلشان به کاری نرفته است، غرق در غصه‌ها و غم‌های خویش‌اند؛ انگار کوه ماتم‌اند این بچه‌ها، جا می‌خواهند و مجال تا سیگاری ناشیانه دود کنند و این تنهایی لعنتی را کنار بگذارند، بچه‌هایی که گوشه‌های چشم‌شان از کبودی ای کاش‌ها و یا از ای وای‌ها وا رفته و گود افتاده است.

بچه‌هایی که هیچ وقت زورشان به زندگی نرسیده، بچه‌هایی که شب‌ها با خمیازه‌های کش‌دار، سیگار پشت سیگار و هر شب گوشه‌ای به ناچار‌ این روح خسته وامانده را به صبر می‌خوانند و لحظه‌های سخت را ناگزیر رد می‌شوند تا شاید فردا صبح پنجره‌ای بسته باز شود و زندگی را برایشان جور دیگری روایت کند.

بچه‌هایی که تا از خانه بیرون می‌زنند، تا چشم بزرگترهایشان را دور می‌بینند، تا فرصتی می‌یابند دل به نخ‌های باریک سیگارهایی می دهند که گمان دارند با هر دود کردنی شاید این رنج‌ها هم دود شوند و به هوا بروند.

مصیبتی بزرگ که هنوز پدرها و مادرها آن را ندیده‌اند، باور نکرده‌اند، گمان‌هایی رویایی که نمی‌گذارند خانواده تلخی سیگاری شدن بچه‌هایشان را ببینند، خدا کند هیچ وقت نبینند./

۵/۵ - (۳ نفر)
جعفر بخشی بی‌نیاز

دانش آموخته روابط عمومی و مدیریت بازرگانی، نویسنده و روزنامه‌نگار در حوزه‌های اجتماعی، حوادث، گزارشات و تحلیل؛ مدیر اسبق روابط عمومی سازمان زندان‌ها و اقدامات تامینی و تربیتی کشور، مالک و صاحب کانال تلگرامی هیچ، مجری صدا و سیما و مشاور ارشد تبلیغات

لینک کوتاه : https://noghtetaslim.ir/?p=5056

نظر شما

اشتراک
Notify of
0 نظرات
Newest
Oldest بیشترین رای
Inline Feedbacks
مشاهده همه نظرات
0
دیدگاه شما برای ما سازنده است، لطفا نظر دهیدx