به گزارش نقطه تسلیم، در یک حرکتی که بیش از هر چیز شبیه یک رشوه عمومی است، جف بیزوس، بنیانگذار آمازون، ۴۰ میلیون دلار برای تولید مستندی درباره ملانیا ترامپ پرداخت کرده و ۳۵ میلیون دلار دیگر نیز صرف تبلیغ آن شده که ۲۸ میلیون دلار از این مبلغ مستقیم به جیب خود ملانیا رفته است.
این فیلم که با عنوان «ملانیا» و به کارگردانی برت رتنر (فردی که به اتهامات سوءرفتار جنسی مشهور است) ساخته شده و به جای اینکه به عنوان یک سند تاریخی یا مستند مستقل عمل کند، بیشتر شبیه یک تبلیغات ۱۰۴ دقیقهای برای زندگی لوکس و بیمحتوای اولین بانوی آمریکا است.
فیلم با تصاویری از ملانیا آغاز میشود که با کفشهای پاشنه بلند از مار-ئه-لاگو (یک بنای تاریخی در فلوریدا) خارج میشود، سوار یک کاروان از خودروهای سیاه میشود و سپس با یک هواپیمای خصوصی به نیویورک پرواز میکند؛ این صحنهها که با موسیقی «Gimme Shelter» از رولینگ استونز همراه شده، بیش از یک بار تکرار میشوند.
در طول فیلم، ملانیا بیشتر وقت خود را صرف تنظیم جزییات لباسهایش میکند، یک میلیمتر کمتر در یقه، یا تنگتر کردن دور کمر، طراحش این را «تخصص مد» میداند، اما ناظران میگویند این بیشتر شبیه رفتار یک مدل بازنشسته است تا یک فعال اجتماعی!
در مقابل، فیلم هیچگاه به رابطه او با دونالد ترامپ، همسری که اکنون برای دومین بار رییس جمهور میشود نمیپردازد. آنها در فیلم فقط چند بار با هم دیده میشوند و حتی در آن لحظات هم، فاصله عاطفی آنها آشکار است، نگاههای خالی و جداییهای شبانه در کاخ سفید!
حتی وقتی ملانیا درباره کارهای خیریهاش مانند کمپین (بیبست Be Best) به معنای بهترین باش، صحبت میکند، محتوایی عمیق یا قابل لمس ارائه نمیشود.
گفتوگوهایش با شخصیتهایی مانند بریژیت مکرون (همسر رییس جمهور فرانسه) یا ملکه رانیا (همسر پادشاه اردن)، بیش از آنکه همکاری بینالمللی را نشان دهند، حس یک ضبط اجباری را القا میکنند.
در حالی که ملانیا در فیلم از رویای آمریکایی و اهمیت مهاجرت سخن میگوید، خارج از سالن سینما، تظاهراتکنندگان خواستار منحلکردن ICE (اداره مهاجرت و گمرک ایالات متحده) هستند، همان سازمانی که دولت ترامپ از آن برای جدا کردن کودکان مهاجر از والدینشان استفاده کرد.
این فیلم، که در آخر هفته اول اکران تنها هفت میلیون دلار در آمریکای شمالی فروش داشته، برای مخاطبانی طراحی شده که از قبل به خانواده ترامپ وفادارند، برای بقیه، این اثر یادآوری تلخ است از چگونگی خرید تاریخ توسط ثروتمندان و اینکه چرا هیچ لباس زیبایی نمیتواند یک روح زشت را پنهان کند.
برت رتنر کارگردان این فیلم، قبلا فیلمهای معروفی مثل ساعت شلوغی و مرد خانوادگی را ساخته بود./
دانش آموخته علوم سیاسی، خبرنگار حوزه اجتماعی و فرهنگی
