به گزارش نقطه تسلیم، خبر مرتبط به پلمپ ۹ سفره خانه در قزوین که چندی پیش منتشر شد، بار دیگر پرده از رویکردی سطحی و پاک کردن صورت مسئله در مواجهه با معضلات اجتماعی برداشت.
در روزگاری که تورم افسار گسیخته و فشار معیشتی، سفرهی مردم را کوچک و نان شب را به دغدغهی اصلی طبقات متوسط و فرودست تبدیل کرده بستن ضربتی محل کسب و کار عدهای که نان شان از همین سفرهخانهها تامین میشود نه تنها نشانهی تدبیر نیست، بلکه نمادی از بیتوجهی به واقعیتهای عریان کف خیابان است.
باید با صراحت و بدون لکنت پرسید که آیا قزوین امروز که در رکود اقتصادی و کسادی کسب و کار غوطه ور است ظرفیت تحمل حذف همین معدود فضاهای خدماتی را دارد؟ شکی نیست که در میان این واحدها مکانهایی نیز وجود داشتهاند که با بیمبالاتی و حتی عمدی حرمتها را شکسته و محیطی مسموم برای فسق و فجور فراهم آوردهاند، این دست اندازی به حریم عرف و اخلاق عمومی البته که به هیچ عنوان قابل توجیه نیست و هیچ کس هم نمیتواند مدافع بیقانونی یا ابتذال باشد.
اما پرسش بنیادی اینجاست که آیا راهکار سد کردن درب ارتزاق تنها راه حل موجود در جعبه ابزار مدیریت شهری و قضایی است؟ وقتی عرصه اجتماعی برای جوانان قزوینی به شدت تنگ شده و سهم این نسل از نشاط مشروع به صفر نزدیک شده، مدیران متولی چه پاسخی برای این خلأ دارند؟ فضاهای دورهمی با یک دستور پلمپ همان اندک مأمن چند دقیقهای برای تمدد اعصاب را نیز از جوانان میگیرد و این انسداد تهدید آمیز نه تنها مشکل فرهنگی را حل نمیکند، بلکه این انرژی سرکوب شده را به مسیرهای زیر زمینی و پر خطر سوق میدهد.
آیا نمیشد به جای قفل زدن بر دکان خلق الله، با نظارت هوشمندانه، تذکر و یا حتی جریمههای بازدارنده متخلفان را به مدار قانون بازگرداند؟ چرا باید هزینهی ندانم کاری عدهای قلیل، از جیب کارگران بیگناه و صاحبان صنفی پرداخت شود که در همین اوضاع خراب اقتصادی تنها برای بقا تلاش میکنند؟
آنچه در قزوین به آن نیاز داریم مدیریت ایجابی است نه مدیریت قهری؛ مسئولان محترم و عزیز، قزوین نیاز به باز شدن گرههای اقتصادی دارد، نه بستن درب سفرهخانهها؛ این گونه اقدامات تنها نشان دهندهی ناتوانی در مدیریت فرهنگی و تقلیل دادن پیچیدگیهای اجتماعی به برخوردهای سلبی است.
جوان قزوینی که جایی برای یک دور همی سالم ندارد به کدام سمت میرود؟ مدیران ما باید پاسخ دهند که با این دست فرمان قرار است چه چشم اندازی برای نشاط و امنیت روانی این شهر ترسیم کنند؟ غافل از اینکه آتشی که زیر خاکستر ناامیدی و سرکوب شعلهور میشود، عاقبت گریبان شهر را خواهد گرفت.
بنابراین راهکار، گفتگو و تنظیم مقررات شفاف است، نه قلع و قمع کسب و کارهایی که بخشی از زیست بوم اقتصادی این شهرند./
دانش آموخته روابط عمومی و مدیریت بازرگانی، نویسنده و روزنامهنگار در حوزههای اجتماعی، حوادث، گزارشات و تحلیل؛ مدیر اسبق روابط عمومی سازمان زندانها و اقدامات تامینی و تربیتی کشور، مالک و صاحب کانال تلگرامی هیچ، مجری صدا و سیما و مشاور ارشد تبلیغات
