به گزارش نقطه تسلیم، با نزدیک شدن به فصل امتحانات، نگرانیهای دانشآموزان و خانوادههایشان رنگی جدیتر به خود میگیرد.
در سالهای اخیر، بهویژه پس از تجربههای ناشی از همهگیری کرونا و سپس تشدید بحرانهای زیستمحیطی و ناآرامیهای منطقهای، مفهوم امتحان دستخوش تغییرات بنیادینی شده است.
دیگر خبری از روالهای ثابت و قابل پیشبینی گذشته نیست؛ امروز، دانشآموزان در فضایی از ابهام و سرگردانی به سر میبرند که آیا قرار است امتحاناتشان حضوری برگزار شود یا به صورت مجازی؟
هر چند که وزارت آموزش و پرورش در روزهای اخیر تصمیم گیری شرایط برگزاری آزمونها را به عهده استانها گذاشت و در این بین استان تهران خبر از مجازی شدن آزمونهایش میدهد و برخی از شهرها برگزاری آزمونها را به صورت حضوری اعلام کردند، اما اتخاذ تصمیم برای برخی دیگر همچون استان قزوین در کشاکش تصمیم گیری بین نهادهای ذیربط میباشد.
بازار اخبار مختلف هم در این مدت داغ بوده و اخبار متفاوتی در این روزها به گوش رسید که آخرین خبر در شب گذشته از حضوری شدن آزمونهای پایههای هفتم تا دهم در استان قزوین خبر میداد، اما ساعاتی بعد مدیر روابط عمومی آموزش و پرورش استان آن را تکذیب و برگزاری آزمونها بصورت حضوری را منوط به تائید شورای تامین استان دانست که تاکنون تصمیمی در این خصوص اتخاذ نشده است.
هرچند برگزاری امتحانات به صورت مجازی نیز مشکلات خاص خود را دارد؛ چالشهایی مانند تقلب، اطمینان از هویت دانشآموز، دسترسی نابرابر به اینترنت و تجهیزات و دشواری در سنجش مهارتهای عملی از مشکلات این شیوه سنجش میباشد.
اما به نظر می رسد واگذاری این تصمیم به استانها موجبات نارضایتی به حقی نیز شده است؛ از یک سو با اینکه شرایط در این مدت برای همه دانشآموزان یکسان بوده و تقریبا همه دانش آموزان در بخش قابل توجهی از سال تحصیلی، آموزش خود را به صورت مجازی گذراندهاند اما عدهای از آنها باید در سنجش حضوری شرکت کنند و عدهای دیگر بصورت غیر حضوری ادامه دهند.
اما آنچه در این بین مهم میباشد، این نکته تلخ است که شاید اختصاص زمان زیادی از سال تحصیلی به صورت مجازی، قصه تکراری است که سالهای اخیر به دلایل مختلف تکرار شده و این گونه که برمیآید، از این پس نیز راه گریزی برای آن نیست و سال های بعد همچنان تکرار خواهد شد؛ اما متاسفانه هنوز راهکار مدون و پایداری برای تضمین تداوم یادگیری، بهویژه در شرایط بحرانی، اندیشیده نشده است.
حداقل امید داریم در این روزهای پایانی تصمیمی درست و کشوری برای ین موضوع مهم اتخاذ شود، زیرا نتیجه این سرگردانی، اضطراب شدید دانشآموزان است؛ اضطرابی که نه تنها تمرکزشان را بر یادگیری مختل میکند، بلکه میتواند منجر به فرسودگی و دلزدگی از تحصیل شود؛ بنابراین به نظر میرسد نظام آموزشی کشور، در مواجهه با این چالشها، نیازمند بازنگری اساسی در رویکرد خود است.
به جای اتخاذ تصمیمهای لحظهای و مقطعی، لازم است پروتکلهای مدون و جامعی برای شرایط مختلف تدوین شود، این پروتکلها باید شفافیت لازم را برای دانشآموزان، معلمان و خانوادهها فراهم کنند و تضمینکننده سنجش عادلانه و دقیق باشند./
خبرنگار، فعال رسانه و مدرس کنکور
دیگه الان بچه ها امتحان نمیدن مادر و پدرا امتحان میدن