به گزارش نقطه تسلیم، حسین کشاورز؛ مدیرمسئول ماهنامه استانی طارم نو استان قزوین در یادداشتی نوشت: از ابتدای سال تاکنون به مدد نگاه باز و توسعه‌محور استاندار محترم شاهد رونق ویژه‌ای در گردشگری به خصوص در حوزه‌ی روستایی و کشاورزی مناطق کم‌برخوردار بوده است.
از جمله این رویدادها، جشنواره‌های گل محمدی و گلاب در خوزنین، شنازند، و اقبالیه؛ پسته در بوئین زهرا؛ گردو در ضیاآباد تاکستان؛ انگور شهر تاکستان؛ هندوانه در شهر شریف‌آباد؛ انار سنگان و جشن ملی زیتون کلج در بخش طارم سفلی؛ روز ملی مرتع و عشایر در روستای گلدرهی بخش کوهین؛ و گرامیداشت ثبت جهانی قلعهی الموت در روستای گازرخان الموت بودند.
فرصت‌های کم‌نظیری که زمینه را برای شناساندن ظرفیتهای گردشگری و اقتصادی به ویژه در مناطق محروم و یا کم‌برخوردار استان قزوین فراهم میکند.
این استان از نظر میراث فرهنگی و گردشگری، رتبه اول کشور در تعداد آثار ملی با حدود ۱۰ درصد کل آثار ایران؛ و رتبه دوم کشور در ارزیابی گردشگری خارجی را دارد؛ با وجود اقدامات خوبی که در حال انجام است مسیر بلندی برای به فعلیت رسیدن این ظرفیتها همچنان باقیست.
حواشی رسانه‌ای که در جشنواره ملی زیتون در بخش طارم سفلی رخ داد، می‌تواند زنگ هشداری برای برنامه‌های آتی باشد و مانع از آن شود که راهی که هم‌اکنون برای جلب نگاه هم‌میهنان و مسئولان کشوری به این سرزمین کهن گشوده شده، مسدود گردد؛ فرصتی که می‌تواند مناطق کم‌برخوردار را در مرکز توجه‌ها قرار دهد.
اگر این مسایل به درستی، آسیب‌شناسی نشوند در رویداد بعدی که در یک نقطه دیگر استان برگزار شود چالش مشابهی پیش خواهد آمد. در این میان، نقش خانه مطبوعات به عنوان بزرگ‌ترین و فراگیرترین تشکل فعال صنفی رسانه‌ای در سطح استان قزوین پلی میان فعالان رسانه‌ای و نهادهای دولتی به شمار می‌رود و با توجه، به ارتباط خوب این تشکل با مقام استانداری و مدیرکل فرهنگ و ارشاد اسلامی، می‌توان کارگروهی تشکیل داد برای تدوین آئیننامهای برای کم وکیف حضور اصحاب رسانه در رویدادهایی که در نقاط دوردست استان که عموماً جزو مناطق کم‌برخوردار نیز هستند، برگزار می‌شوند.
مناطقی مانند بخش بزرگ طارم سفلی، دو بخش الموت (شرقی و غربی)، و بخش کوهین که در شهرستان قزوین و دم گوش مدیران ارشد استان واقع شده‌اند در حالت عادی در محرومیت‌های کمرشکنی قرار دارند؛ منصفانه نیست رویدادهایی که با حضور مقامات کشوری و لشگری برگزار می‌شود تا بلکه گره‌ای از دههها محرومیت و نبود توزیع متوازن امکانات باز شود؛ به جایش، کام مردم محلی که با ذوق و شوق و با تمام وجود و امکانات به میدان آمدهاند با چالش‌های رسانه‌ای که اتفاقاً تا حدودی قابل اجتناب هم هستند به کامشان تلخ شود.
به دلیل احساس خطری که از عواقب تکرار چنین مسایلی که چهره مدیریتی استان را خدشهدار میکند و فعالان محلی را نومید و دلسرد می‌نماید پیشنهادهای ذیل ارایه می‌شود:
1. چند روز پیش از شروع هر رویداد اعم از جشنواره، یادواره و… با توجه به اهمیت آنها، نشست خبری با حضور بخشدار، فرماندار، و یا استاندار برگزار شود و اهداف و برنامه‌های آن تشریح شود و ابهامات ذهنی خبرنگاران به عنوان نمایندگان افکار عمومی رفع شود؛
２. هر جشنواره‌ای حتی اگر یکروزه و یا نیم‌روزه نیز بود پیشتر حتما یک کمیته تحت عنوان رسانه و روابط عمومی با حضور نمایندگان خانه مطبوعات، صداو سیما، بخشدار، و یک نماینده مردمی از طرف میزبان تشکیل شود؛
３. زمانی که رئیسان سه قوه در استان حاضر می‌شوند نامه‌ای به رسانه‌ها زده می‌شود تا عکاس و خبرنگار خود را برای حضور در این مراسمات معرفی کنند تا صلاحیتهای امنیتیشان بررسی و برایشان کارت صادر شود. خب! چه اشکالی دارد این فراخوان در برگزاری جشنواره‌های محلی و به ویژه سطح ملی نیز لحاظ شود نه به لحاظ امنیتی بلکه به لحاظ مشخص شدن تعداد خبرنگاران و عکاسان شناسنامه‌دار و صدور کارت شناسایی اختصاصی و عدم حضور افراد متفرقه و جلوگیری از سواستفاده از نام ایشان؛
４. در رویدادهایی که میهمان کشوری و یا بین‌المللی دعوت می‌شوند خبرنگاران و عکاسان باید از زمان حضور مقامات اصلی در منطقه و شروع برنامه‌ها در کنار ایشان باشند؛
５. استفاده از وسایل نقلیه استاندارد و زمان انعطاف پذیر. چنین رویدادهایی معمولا به دلیل تنوع برنامه‌ها در زمان مشخصی به اتمام نمی‌رسند و خبرنگاران باید زمان بیشتری برای بازدید و مشاهدات میدانی داشته باشند؛ نه این که زمان برگشت آن قدر کم باشد که خبرنگاران از اتوبوس جا بمانند!/
سردبیر و مدیر سایت خبری و تحلیلی نقطه تسلیم
