به گزارش نقطه تسلیم، سال‌هاست که تنش آبی به یکی از جدی‌ترین تهدیدهای کشاورزی در طارم تبدیل شده است؛ منطقه‌ای که بخش مهمی از معیشت مردم آن به باغداری و تولید زیتون وابسته است و سال‌هاست که مطالبه رسیدگی جدی به مشکلات کشاورزان و کاهش رنج مردم این منطقه مدام دارد از زبان نمایندگان مردم در مجلس شورای اسلامی مطرح می‌شود.
کاش وزیر جهاد کشاورزی در کنار حضور در جشنواره زیتون در طارم و در روستای کلج فرصتی هم برای دیدار مستقیم با باغداران و کشاورزان متضرر طارم اختصاص می‌داد، کاش به جای آنکه فقط ظرفیت‌های کشاورزی منطقه معرفی شود؛ پای صحبت کسانی می‌نشست که همین ظرفیت‌ها را با دست‌های پینه بسته خود حفظ کرده‌اند، کسانی که می‌توانستند از باغ‌های خشک شده؛ هزینه‌های سرسام آور تولید؛ کمبود آب؛ خسارت‌های سنگین و نگرانی عمیقشان در باره آینده فرزندان خود سخن بگویند.
جشنواره زیتون باید ویترین توانمندی‌های طارم باشد؛ اما نمی‌توان از ظرفیت‌های این منطقه سخن گفت و هم زمان از بحران‌هایی چشم پوشید که همان ظرفیت‌ها را تهدید می‌کند؛ نمی‌توان از رونق تولید گفت اما از باغداری که به دلیل کم آبی محصول قابل‌توجهی ندارد غافل ماند؛ نمی‌توان برای معرفی زیتون طارم برنامه برگزار کرد اما درباره آینده باغ‌های آن پاسخ روشنی نداد.
طارم به عدالت در توزیع امکانات؛ مدیریت علمی منابع آب؛ برنامه‌ای زمان بندی شده برای عبور از تنش آبی و حمایت عملی از کشاورزان خسارت دیده به شدت نیاز دارد، مردم این منطقه حق دارند بدانند چه برنامه‌ای برای نجات باغ‌هایشان وجود دارد، چه نهادی مسئول اجرای آن است و چه زمانی می‌توانند نشانه‌های واقعی تغییر را در طارم ببینند.
تلخی امروز طارم فقط در زیتون‌هایی نیست که زیر فشار بی آبی آسیب دیده‌اند که تلخی بزرگ‌تر آنجاست که یک منطقه کشاورزی با چنین ظرفیت‌هایی؛ سال‌ها با مشکلاتی دست‌وپنجه نرم می کند که حل آنها نیازمند تصمیم‌های جدی و پیگیری بی‌وقفه است.
جشنواره ها می‌گذرد و به پایان می رسد؛ میهمانان باز می‌گردند و چراغ مراسم خاموش می‌شود اما کشاورز طارمی با باغی که تشنه مانده و خسارتی که بر دوشش سنگینی می‌کند؛ تنها می‌ماند.
معیار موفقیت این سفر؛ تعداد سخنرانی‌ها و عکس‌های یادگاری نیست که معیار آن است که پس از پایان جشنواره ببینیم چه اتفاقی در زندگی کشاورزان رخ می‌دهد، اگر قرار است زیتون طارم همچنان نماد برکت و هویت این سرزمین باشد؛ باید پیش از آنکه تلخی بی‌آبی ریشه‌های این برکت را بخشکاند چاره‌ای اندیشید؛ زیتون‌های طارم نباید قربانی بی‌آبی و بی‌تدبیری شوند زیرا با خشک شدن هر باغ تنها یک محصول از دست نمی‌رود که بخشی از معیشت؛ امید و آینده یک منطقه نیز آسیب می‌بیند./
پژوهشگر حوزه مدیریت و کارآفرینی، خبرنگار
