به گزارش نقطه تسلیم؛ برگزاری غرفههای متعدد خدماتی در روز جشن عید غدیر در قزوین؛ تنها یک برنامه مناسبتی نبود بلکه جلوهای از پیوند دین؛ فرهنگ و خدمات اجتماعی هم بود.
در میان این غرفهها با انبوهی از جمعیت؛ غرفه اهدای عضو جایگاه ویژهای داشت، غرفهای که نه فروش میکرد و نه تبلیغ کالا و خدمات مادی بلکه به فرهنگیترین و انسانیترین شکل ممکن؛ مردم را به یک انتخاب بزرگ دعوت میکرد؛ دعوت به اهدای زندگی.
این غرفه با صدور کارت اهدای عضو به صورت لحظهای؛ یادآور حقیقتی مهم بود که جامعه ما بیش از هر زمان دیگری به آن نیاز دارد؛ این که فرهنگسازی در حوزه سلامت تنها با شعار پیش نمیرود و نیازمند حضور میدانی؛ امکانات کافی و پشتوانه مالی است.
اما در پس این حرکت ارزشمند؛ گلایهای تلخ و در عین حال هشدار دهنده از زبان مسئول غرفه شنیده شد که میگفت به شدت کمبود منابع مالی داریم.
این گلایه فقط یک شکایت شخصی یا اداری نبود؛ نشانهای روشن از وضعیتی بود که بسیاری از فعالیتهای فرهنگی؛ اجتماعی و انسان دوستانه در کشور با آن دست به گریباناند.
وقتی مجموعهای که مستقیماً با جان انسانها و فرهنگ ایثار سروکار دارد؛ از حداقلهای مالی محروم باشد طبیعی است که کیفیت خدمت رسانی نیز تحت تأثیر قرار گیرد.
در چنین شرایطی؛ انگیزه و تعهد نیروهای مردمی هر چقدر هم که بالا باشد بدون حمایت ساختاری و مالی به هدف اصلی نمی رسد.
غرفه اهدای عضو در جشن غدیر؛ از یک جهت نماد امید بود و از جهتی دیگر آینهای از بی توجهیها؛ امید از آن رو که مردم با استقبال از این حرکت نشان دادند هنوز میتوان روی ظرفیتهای انسانی و فرهنگی جامعه حساب کرد و بی توجهی از آن رو که مجموعهای با این سطح از اهمیت؛ هنوز برای ادامه فعالیتش محتاج یاری و همراهی است.
این تناقض دقیقاً همان نقطهای ست که باید مسئولان استان؛ استاندار محترم و خیرین نیکاندیش را به تأمل و اقدام جدی فرا بخواند.
فرهنگ اهدای عضو؛ فرهنگی فراتر از مناسبتها است، فرهنگی که میتواند هزاران خانواده را از سوگ بی پایان به امید دوباره برساند، اما این فرهنگ سازی؛ بدون تداوم؛ حمایت و تأمین امکانات در حد یک حرکت نمادین باقی میماند.
امروز اگر قرار است استان قزوین در عرصه فعالیتهای اجتماعی و مردمی پیشرو باشد باید به چنین غرفههایی نه به چشم برنامه جانبی بلکه به عنوان سرمایههای انسانی و اجتماعی استان نگریسته شود.
از همین رو درخواست دست اندرکاران این غرفه از استاندار محترم جناب دکتر نوذری؛ مسئولان و خیرین تنها یک تقاضای مالی نیست.
این درخواست دعوتی است برای مشارکت در یک کار بزرگ انسانی، کار بزرگی که ثمرهاش نه در آمار و گزارش بلکه در جان هایی دیده میشود که با یک تصمیم آگاهانه فرصت زندگی دوباره پیدا میکنند.
در نهایت اگر جشن عید غدیر نماد ولایت؛ کرامت و بخشش است پس حمایت از غرفههای فرهنگی و انسان دوستانهای مانند اهدای عضو دقیقاً در امتداد همان پیام قرار دارد.
جشن غدیر زمانی کاملتر میشود که خدمت به مردم؛ از سطح شعار به سطح حمایت واقعی برسد./
دانش آموخته روابط عمومی و مدیریت بازرگانی، نویسنده و روزنامهنگار در حوزههای اجتماعی، حوادث، گزارشات و تحلیل؛ مدیر اسبق روابط عمومی سازمان زندانها و اقدامات تامینی و تربیتی کشور، مالک و صاحب کانال تلگرامی هیچ، مجری صدا و سیما و مشاور ارشد تبلیغات
