به گزارش نقطه تسلیم، خداوند تبارک و تعالی در آیه ۸۴ از سوره اسراء می فرماید: [قُل کُلٌّ یَعمَلُ عَلَی شاکِلَتِهِ، بگو هرکس برحسب ساختار روحی و شخصیتی (ذات و طبیعت) خود عملی انجام خواهد داد]؛ این بدان معناست که هر انسانی چه در اردوگاه لاهوت و چه در اردوگاه طاغوت عضویت داشته باشد و یا عضو هیچیک از دو اردوگاه نباشد، در هر صورت بر اساس سازمان روانیاش عمل خواهد کرد.
اما سوال اینجاست که ساختار شخصیتی انسانها چگونه و بر اساس چه سازوکاری شکل میگیرد؟ چگونه است که عدهای لاهوتی و عدهای طاغوتی میشوند؟ و چگونه است که عدهای برای مدتی در یک اردوگاه اقامت دارند و بعد از آن به اردوگاه مقابل کوچ میکنند؟!
چه عواملی موجب عضویت یک انسان در یک اردوگاه و یا کوچ روی او از اردوگاهی به اردوگاه دیگر یا بیتفاوتی وی در به عضویت درآمدن در یکی از دو اردوگاه میشود؟ مساله این است که دو قطب لاهوت و طاغوت در ساختمان وجودی هر انسانی اردو زدهاند: [فَاَلهَمَهَا فُجُورَهَا وَ تَقوَیَهَا،آیه ۸ سوره ۹۱]. یعنی تقابل دو اردوگاه لاهوت و طاغوت قبل از این که جنبه بیرونی-اجتماعی داشته باشد، جنبه درونی-روانی داشته و دارد و کیفیت جدال و کشمکش این دو قطب در درون آدمی، وضعیت شاکله او را مشخص خواهد ساخت.
با این توصیف، سرزمین وجودی هر انسانی، کربلا و هر روز وی، عاشورا است و خواهد بود؛ این نبرد به طور دایم در درون انسان وجود دارد و اگر هر اردوگاهی در مملکت وجودی انسانی به پیروزی برسد، آن انسان در اجتماع، پرچم نمایندگی فکری-عقیدتی آن اردوگاه پیروز را بالای سر خواهد گرفت و به دوش خواهد کشید.
مهمترین کارکرد اردوگاه لاهوت در مملکت وجودی انسان، حفاظت از پیوند لایه روحانی انسان با ساحت مقدس باری تعالی است تا ندای الله همیشه در این سرزمین طنین انداز باشد و بینش، روش و منش او صبغه الهی به خود بگیرد؛ در عوض مهمترین کارکرد اردوگاه طاغوت قطع کامل یا سست کردن این پیوند به هر طریق ممکن از جمله وسوسه، فریب، نیرنگ، توطئه، دسیسه، نفاق، ریا، تطمیع، تهدید و یا تهاجم مستقیم است.
لذا صرف گرایش به اردوگاه لاهوت و انجام ثبت نام اولیه و ورود به حریم اسلام پایان کار نیست بلکه آغاز کار است؛ زیرا حریم اسلام به عنوان اولین پله و مرتبه از پلکان و مراتب اردوگاه لاهوت (مرحله اول اسلام، مرحله دوم ایمان، مرحله سوم احسان و مرحله چهارم ایقان است؛ مراحلی که طی تربیت پذیری دینی اجرا و حاصل می شود و بسیار حائز اهمیت که نظام تربیتی تا چه میزان آمادگی اجرا و تحقق این مراحل را برای افراد جامعه دارد و تا این لحظه تا چه اندازه، موفق بوده است) حریمی بس سست بنیاد و متزلزل است و پایههای آن با اولین برنامه نَرم اردوگاه طاغوت فرو میریزد [قَالَتِ الاَعرَابُ اَمَنّا، قُل لَم تُؤمِنُوا وَلکِن قُولُوا اَسلَمنَا وَ لَمّا یَدخُلِ الاِیمَانُ فِی قُلُوبِکُم؛ [آیه ۱۴از سوره ۴۹].
این مرحله آنچنان ناامن و زیرسلطه اردوگاه طاغوت است که اگر اعضای آن به اسم عضویت در اردوگاه لاهوت و در پوشش جامه اسلام، اقدام به قتل امام و پیشوای وقت لاهوتیان کردند، نباید تعجب نمود.
بنابراین برای رهایی از این حریم سست بنیاد چارهای جز ارتقاء به حریم بالاتر و استوارتری چون ایمان که در برابر حملات طاغوتیان از ضریب امنیت بالاتری برخوردار است، نیست [وَلَن یَجعَلَ اللهُ لِلکافِرِینَ عَلَی المُؤمِنِینَ سَبِیلاً، آیه ۱۴۱ سوره۴].
سازوکار نظام تربیتی بگونهای قوام یابد که افراد جامعه بتوانند اولاً در کربلای درون توفیق پیدا کنند و سپس در عرصه اجتماع و کربلای بیرون موفقیت را زندگی نمایند./
کارشناس ارشد مدیریت توسعه از دانشکده علوم اجتماعی دانشگاه تهران
