به گزارش نقطه تسلیم، خداوند در آیه ۱۰۴ سوره آلعمران میفرماید: «وَ لْتَکُنْ مِنْکُمْ أُمَّةٌ یَدْعُونَ إِلَى الْخَیْرِ وَ یَأْمُرُونَ بِالْمَعْرُوفِ وَ یَنْهَوْنَ عَنِ الْمُنْکَرِ وَ أُولئِکَ هُمُ الْمُفْلِحُونَ».
ماه مبارک رمضان، ماه تزکیه و اصلاح درون است؛ زمانی که روح انسان مستعد پذیرش خیر و دوری از منکرات میشود. در این ماه، امر به معروف و نهی از منکر نهتنها وظیفهای فردی، بلکه یک رسالت اجتماعی و خدمت فرهنگی محسوب میشود.
ماه رمضان، فرصت تربیت روحی و اجتماعی است. در این ماه، انسان مأمور به پرهیز، انصاف و حفظ حرمت ظاهر و باطن روزهداران است. حفظ حرمت رمضان یعنی مراقبت از زبان، رفتار و فضاهای عمومی تا این ماه همچون مدرسهای برای تقوا و ادب الهی جلوه کند.
پیام معنوی حفظ حرمت ماه رمضان تنها یک رفتار اجتماعی نیست، بلکه جلوهای از شکرگزاری عملی است؛ یعنی سپاس از نعمت ایمان با ادب و خدمت. چنین رفتاری سازمان را با روح عبودیت آمیخته و کارمند را به بندهای مؤدب در برابر خدا و خلق تبدیل میکند.
ماه رمضان، فرصت تزکیه فردی و ارتقای اخلاق اجتماعی است. حفظ حرمت این ماه، فراتر از اعمال فردی، به معنای رعایت حقوق عمومی روزهداران و پرهیز از رفتارهایی است که قداست این ایام را در محیط جمعی مخدوش میسازد و این اصل، تجلی شکرگزاری عملی ما در برابر نعمت ایمان و مسئولیت خدمتگزاری است.
ماه مبارک رمضان فرصتی ویژه برای احیای این دو اصل فراموشنشده است و اگر هر کارمند، معروف را در رفتار حرفهای و اخلاقی خود آشکار کند و منکر را با زبان احترام نفی نماید، مجموعهای شکل میگیرد که خدمتش عبادت و کارش ذکر خداست.
مفهوم دینی و اجتماعی امر به معروف، دعوت به ارزشهایی است که جامعه را به سوی عدالت، صداقت و خدمت سوق میدهد و نهی از منکر، پیشگیری از رفتارهایی است که روح تعاون و صفا را تضعیف میکند.
در محیط اداری، این دو اصل در قالب راستی، احترام و مسئولیت اخلاقی در کار تجلی مییابد.
در سنگر خدمت جهاد کشاورزی، کارکنان به منزله سربازان گمنام معروف هستند و کسانی که با عمل خود دعوت به معروف میکنند، نه فقط با گفتار بلکه نمونههای بارز اجرای این فریضه در سازمان عبارتند از:
-
تشویق به درستکاری و پاسخگویی صادقانه؛
-
تذکر محترمانه نسبت به تأخیر، غفلت یا اسراف؛
-
ترویج روحیه صرفهجویی و امانتداری در منابع عمومی؛
-
تقویت فرهنگ سازمانی مبتنی بر مسئولیتپذیری، وجدان کاری، تکریم اربابرجوع، پاکدستی و سلامت اداری.
امر به معروف یعنی یادآوری نعمتها با رفتار درست و نهی از منکر یعنی حفظ حرمت نعمتها با پرهیز از خطا که در این صورت، این فریضه اساس عملی شکرگزاری در یک نهاد خدمتگرا خواهد بود.
نتیجه: تبدیل وظیفه به عبادت، یعنی هر کارمند، سربازی گمنام در سنگر خدمت است و در ماه رمضان، این سربازی با ادب نسبت به فرمان خدا همراه میشود.
بنابراین حفظ حرمت این ماه نه با محدودیت، بلکه با تعهد قلبی به عظمت آن و احترام به همکاران تحقق مییابد و بیتردید، این رویکرد کیفیت خدمات ارائهشده را نیز ارتقا خواهد داد./
