به گزارش نقطه تسلیم، رهبر معظم انقلاب اسلامی در بیانات خود به مناسبت سی و هفتمین سالگرد ارتحال ملکوتی حضرت امام خمینی (ره) فرمودند: دشمن خبیث کید خود را در جنگ ترکیبی بر دو نقطه متمرکز ساخته است که عبارتند از تابآوری مردم و ایجاد خطا در دستگاه محاسباتی مسئولان کشور که از ابزاری همچون کاشت بذر تردید، یاس، ترس، اختلاف و بدگمانی اقدام به تضعیف آن می پردازد، اما تابآوری اجتماعی چیست؟ و به چه چیزهایی بستگی دارد و چگونه تضعیف و یا تقویت می گردد؟
تاب آوری اجتماعی به توانایی یک جامعه برای مقابله، سازگاری و بازسازی پس از تجربه بحرانها یا فشارهای اجتماعی، اقتصادی و محیطی گفته میشود که ستونهای آن عبارتند از اقتصاد قدرتمند، کیفیت زندگی مردم جامعه، انسجام و مهیا بودن جامعه و حاکمیت مسئولیت پذیر که میتواند بر قدرت این تاب آوری تاثیر بسزایی داشته باشد.
اما آنچه بعد از حضور صد روزه مردم باید توجه کرد، چالشهای این تابآوری و عواملی است که موجب تضعیف آن میشود و رهبر معظم انقلاب هم در مطالب خود به آن اشاره فرمودند، آنها عواملی هستند که با توجه به اقتصاد و کیفیت زندگی مردم، این تابآوری را آسیب پذیر کرده است.
بنابراین ابتدا باید با حضور میدانی و بدون واسطه پیش از پیش مسئولین در جامعه حتی بدون حضور رسانهها و شنیدن صدای تمام مردم جامعه بر اساس بیان و منش رهبر شهید انقلاب و اقدام اساسی جهت رفع مشکلات آنان و مشاهده و لمس ساده زیستی مسئولین توسط مردم و عدم هر گونه اقدامی که موجب بدبینی و سرخوردگی آحاد مردم می شود، از گسترش بی اعتمادی عمومی نسبت به مسئولین و به نهادهای دولتی و شکاف اجتماعی جلوگیری کرد.
وقتی رهیر شهید عزیزمان برای حفظ جان خود در اوج تهدید دشمن کودک کش آمریکایی – صهیونیستی به دلیل عدم وجود پناهگاه برای مردم حاضر به حضور در پناهگاه نمیشود، چگونه بعضی از مسئولین درجه چندم کشور با خدم و حشم و خودروی خارجی در بین مردم، میتوانند موجب کاهش بیاعتمادی و تقویت بعثت مردم گردند؛ در صورتی که رهبر شهید انقلاب با اعتماد به جوانان و تعمیق و ارتقا سطح بینش و نگرش مردم جامعه چنین بلوغی را در مردم شکل دادند.
اما عامل دیگری که تابآوری را با چالش روبرو می کند، تاثیر فقر و حس نابرابری اقتصادی بر همبستگی اجتماعی است که حاکمیت و مسئولین مسئولیت پذیر باید در جهت رفع آن کوشا باشند.
بطوری که باید با استفاده از این بعثت و حضور مردم، فاصله طبقاتی را با محوریت محله و ایجاد چرخه تامین، تولید و توزیع محلی در مقیاس خرد کاهش داد و حتی می توان در حد امکان نیازهای اولیه جامعه را با قیمتی ارزان تامین کرد که آن با ایجاد شبکهای مردمنهاد ولی سازمانیافته از ظرفیتهای نقدینگی و خرد تولیدی و توزیع با محوریت محله امکانپذیر خواهد بود.
این ظرفیت در بعضی از محلهها می تواند به صورت نقدینگی و یا تولید در سطح خرد و یا کشاورزی با دارا بودن محصولات با کیفیت ارگانیک ولی در مقیاس اندک باشد که قابل عرضه و تجاریسازی کلان نیست.
همچنین میتوان از ظرفیت توزیع استفاده کرد، بطور مثال در برخی از محلهها افرادی حضور دارند که در زمینه کشاورزی و باغداری، زمینی کوچک دارند که میتوان با حمایت از آنها و ایجاد زمینههای لازم محصول، مازاد بر خانواده خود را در آن محله عرضه کنند و یا اقدام به تولید در زمینه های طیور محلی و سایر موارد قابل انجام نمایند.
میتوان از نقدینگیهایی مردم محلات برای رفع مشکلات و یا استفاده به عنوان سرمایهاولیه تولیدی محله دیگر استفاده کرد، و مشارکت سرمایه گذار و سرمایهپذیر را در سطح خرد به وجود آورد.
شاید با این سطح از فعالیتهای مردمی با توجه به حضور و بعثت مردم و وجود دیدگاههای اقتصاد مردمی به عنوان یک جرقه، بتوان قسمتی از این فاصله طبقاتی-اقتصادی را کاهش داد و موجب تقویت تابآوری اجتماعی در شرایط حساس کشور گردید. انشاالله./
کارشناس مالی، فعال حوزه فرهنگی و سیاسی
